< Terug

Kracht van het systeem

'Ik wil niets meer met hem te maken hebben. Ben er helemaal klaar mee, het boek is dicht.' En toch ging het bijna altijd over zijn vader… 

Afgelopen week rondde ik de opleiding Secure Base Systemisch Coachen af. Een opleiding waarin het me eens te meersystemisch duidelijk werd dat ons handelen en ons emotionele patroon onbewust gestuurd wordt door meer dan ons eigen brein. 'Het systeem' is een niet te onderschatten kracht - of dat nu het systeem van herkomst betreft, het organisatiesysteem of enig andere groep waar we deel van uitmaken.

In het systeem gelden een paar wetten die we - als we er op gaan letten - in ons dagelijks leven om ons heen zien werken. En waar we ons zelf ook niet aan kunnen onttrekken. Een van die wetten is in onze huidige maatschappij heel erg duidelijk: insluiten of uitsluiten. We zoeken naar oplossingen voor het plaatsen van windmolens, ruziën over Brexit,  slaan de deur naar familie of vrienden dicht, houden halsstarrig vast aan ons gelijk en de keuzes die we maakten. En vinden het raar 'dat we er niet uit komen'.

Wie afzet bevestigt de grond... 

Hoe harder we bevechten waar we niets van willen weten, hoe halsstarriger we vasthouden aan ons eigen gelijk, hoe meer we wegduwen wat we niet leuk vinden, des te harder blijft het aan ons kleven en des te meer energie kost het ons. 

Dus als ik accepteer dat het boek niet dicht is, dat de Brexiteer ook recht heeft op zijn eigen mening, dat iemand ook bezwaar mag hebben tegen een windmolen in zijn achtertuin en dat het daarbij niet over mij gaat en het mij niet minder waardevol maakt, ontstaat er ruimte. Ruimte voor dialoog, ruimte om lichter te leven, ruimte om te ademen. Dat met de kracht waarmee je de ander afwijst, datgene wat je niet wilt, bevestigt. En daarmee de ruimte om tot nieuwe inzichten te komen, dichtzet.

Papa kijk dan...

Met die kennis heb ik de afgelopen maanden ook naar mijn eigen leven gekeken. Kwam mijn vader daarin weer tegen en realiseerde me dat in mijn boosheid over zijn afwijzing, ik ook alle energie heb ingezet op uitsluiten. En dan gaat insluiten nog niet eens om praktische zaken, maar om de emotionele aanvaarding dat hij er ook mag zijn, met zijn eigen mening en zijn eigen sores. Ik ontdekte dat insluiten de enige manier is om de energie die ik stopte in uitsluiten, nu in te zetten voor mijn werk en leven in het hier- en nu. Uiteindelijk realiseer ik me dat ik niet tegen mijn vader vocht, maar tegen mezelf…

Wil je ook ontdekken wat jouw systeem je vertelt? Neem vrijblijvend contact op! 

Kracht van het systeem